<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><?xml-stylesheet type='text/xsl' href='http://txii.spaces.live.com/mmm2008-07-24_12.50/rsspretty.aspx?rssquery=en-US;http%3a%2f%2ftxii.spaces.live.com%2fcategory%2fRelatos%2bbreves%2ffeed.rss' version='1.0'?><rss version="2.0" xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/" xmlns:msn="http://schemas.microsoft.com/msn/spaces/2005/rss" xmlns:live="http://schemas.microsoft.com/live/spaces/2006/rss" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/" xmlns:cf="http://www.microsoft.com/schemas/rss/core/2005" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"><channel><title>..:: El Espejo Escrito ::..: Relatos breves</title><description /><link>http://txii.spaces.live.com/?_c11_BlogPart_BlogPart=blogview&amp;_c=BlogPart&amp;partqs=catRelatos%2bbreves</link><language>en-US</language><pubDate>Tue, 19 Aug 2008 19:25:52 GMT</pubDate><lastBuildDate>Tue, 19 Aug 2008 19:25:52 GMT</lastBuildDate><generator>Microsoft Spaces v1.1</generator><docs>http://www.rssboard.org/rss-specification</docs><ttl>60</ttl><cf:parentRSS>http://txii.spaces.live.com/blog/feed.rss</cf:parentRSS><live:type>blogcategory</live:type><live:identity><live:id>3084233957364515932</live:id><live:alias>txii</live:alias></live:identity><cf:listinfo><cf:group ns="http://schemas.microsoft.com/live/spaces/2006/rss" element="typelabel" label="Type" /><cf:group ns="http://schemas.microsoft.com/live/spaces/2006/rss" element="tag" label="Tag" /><cf:group element="category" label="Category" /><cf:sort element="pubDate" label="Date" data-type="date" default="true" /><cf:sort element="title" label="Title" data-type="string" /><cf:sort ns="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/" element="comments" label="Comments" data-type="number" /></cf:listinfo><item><title>En el balcón de la biblioteca</title><link>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!792.entry</link><description>&lt;div&gt;Balcón de la biblioteca. Seis y media de la tarde. Hace frío. Lo que nadie jamás podrá decir es si el frío estaba fuera, o en el interior de aquellos dos corazones. Dos chicas. A las que nunca les había faltado nada. Un bolso de Channel cae al vacío, más allá de la minúscula barandilla. Una de las chicas parece desear seguirlo. Acabar con todo. Olvidarse del coche nuevo que le ha prometido su padre, de su preciado perro, o de ese joyero que vale más que todo lo que hay en su interior. Parece que... &lt;br&gt;-Nadia, no lo hagas. &lt;br&gt;-No te acerques. ¡Mia, no te acerques más a mí! &lt;br&gt;-No merece la pena, en serio. Podemos arreglarlo, ¡podemos olvidarlo! Podemos seguir adelante... &lt;br&gt;-¡He dicho que no te acerques más, Mia! &lt;br&gt;-Pero ¿por qué? Nadia, ¿por qué? ¡Lo tienes todo! ¡¡Todo!! No tienes más que señalar lo que quieras y lo obtienes en menos de un minuto. De la misma forma encontrarás una solución para esto... &lt;br&gt;-¿Crees que el dinero lo es todo? No te enteras de nada, Mia, no te enteras de nada. NUnca te has enterado de nada. Porque esto no es algo de ahora, no es algo que acabe de cruzar mi mente. Estaba planeado. &lt;br&gt;-¿Qué? &lt;br&gt;&lt;br&gt;Una de las chicas avanza, la otra da un paso atrás. El abismo se cierne sobre ellas, sobre ambas, pero sólo una se sumergirá en él. El viento es cada vez más fuerte. Un relámpago a lo lejos. &lt;br&gt;&lt;br&gt;-Mientras tú estabas feliz con John, Mia... no te dabas cuenta de cómo estaba yo. Salía corriendo de las clases para que nadie me viese llorar, me maquillaba a cada instante para que no se notara lo mal que me encontraba. Siempre hemos tenido dinero, sí; coches, los mejores. Bolsos, ropa, joyas... incluso todos los chicos que queramos, porque se acercarán a nosotras para que les paguemos algunos caprichos. Pero eso no es lo que yo quería. Nunca es lo que he querido. &lt;br&gt;-Nadia, pero ¿qué quieres? Yo puedo conseguírtelo, ¡yo puedo comprártelo! &lt;br&gt;-¿Comprártelo? ¡¿ Comprártelo?! ¡Lo que yo quiero es algo que no se puede comprar! &lt;br&gt;&lt;br&gt;Otro relámpago, más cerca. Seguidamente, un trueno. Empiezan las primeras gotas, dotando a la escena de un aire de dramón que ya querrían algunas películas. Un paso hacia adelante. Otro hacia atrás. El abismo se relame con la gravilla que cae en él desde el balcón. Dentro de poco saboreará un nuevo manjar. &lt;br&gt;&lt;br&gt;-¿Qué es lo que quieres? ¡¿QUÉ ES LO QUE QUIERES?! &lt;br&gt;-Quiero saber. Saber lo que se siente. &lt;br&gt;-¿Qué? &lt;br&gt;-Quiero saber lo que se siente... al matar a una persona. &lt;br&gt;&lt;br&gt;Un empujón. Un simple empujón. Y el Abismo se ha cobrado ya a otra víctima.&lt;/div&gt;&lt;img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=3084233957364515932&amp;page=RSS%3a+En+el+balc%c3%b3n+de+la+biblioteca&amp;referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""&gt;&lt;img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;amp;NA=1149&amp;amp;PI=73329&amp;amp;RF=&amp;amp;DI=3919&amp;amp;PS=85545&amp;amp;TP=txii.spaces.live.com&amp;amp;GT1=txii"&gt;</description><comments>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!792.entry#comment</comments><guid isPermaLink="true">http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!792.entry</guid><pubDate>Wed, 12 Mar 2008 20:51:46 GMT</pubDate><slash:comments>1</slash:comments><msn:type>blogentry</msn:type><live:type>blogentry</live:type><live:typelabel>Blog entry</live:typelabel><wfw:commentRss>http://txii.spaces.live.com/blog/cns!2ACD667178E8C45C!792/comments/feed.rss</wfw:commentRss><wfw:comment>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!792.entry#comment</wfw:comment><dcterms:modified>2008-03-12T20:51:46Z</dcterms:modified></item><item><title>¿Pero quién la empujó?</title><link>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!761.entry</link><description>&lt;div&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;Las horas se habían ido enmarañando poco a poco, convirtiéndose en la telaraña que la encadenaba a aquella minúscula habitación. Apartó su mirada de la vacía pantalla de ordenador y se quitó las gafas con pesadez. Se levantó con un gesto de dolor de la vieja silla en la que había estado sentada las últimas horas, y se acercó de forma distraída a la ventana. Otra tarde gris amenazaba con llegar a su fin, y los pájaros se despedían entonando melodías que los mejores músicos jamás osaron soñar con componer. Todo parecía estar tan tranquilo ahí afuera, al otro lado de aquella sucia cristalera, fuera de aquellos muros que la encerraban...&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face=Garamond color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-¿Qué estás mirando?-se giró sobresaltada, como si la acabaran de atrapar haciendo algo malo.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-Ah, Clara. No te había oído entrar.-volvió a su silla rápidamente, evitando mirar a la chica a los ojos.-S-sólo estaba descansando un poco... llevo muchísimas horas aquí quieta...&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-Pero todavía no has terminado de escribir la carta.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-Es que Clara... yo... todavía no estoy segura de...&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-Dijimos que lo haríamos. Pusimos una fecha. Y hoy es ese día.-contestó Clara con frialdad. Pudo ver su enfado en el reflejo de la pantalla.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-Y-ya lo sé pero... no sé si es buena idea.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-Bah.-y se dio media vuelta, saliendo de la habitación con un sonoro portazo. Sandra se quedó un rato mirando la pantalla del ordenador, leyendo una y otra vez lo que había escrito. Resopló amargamente y salió corriendo en pos de Clara.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-Sabría que al final verías lo buena idea que es.-dijo ésta al oírla llegar.-Venga, vamos, es la hora.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face=Garamond color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;La estación estaba abarrotada. Algo genial, porque así nadie se fijaría en las dos chiquillas que intentaban abrirse paso entre la multitud. Nadie se fijaría en ellas, nadie las reconocería. Había llegado el momento crucial, sí o no, y aunque Clara parecía tranquila y muy segura, Sandra no hacía más que mirar a su alrededor para encontrar algo, a alguien, que la sacara de allí. Pero Clara era su mejor amiga...&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face=Garamond color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-¡Ya viene el tren!-gritó alguien.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-¿Has oído, Sandra? Ya está, ya lo hemos conseguido. Ahora por fin podremos ser libres, podremos hacer lo que nos dé la gana, lejos de esos padres que nos controlan, lejos de esos de clase que dicen ser nuestros amigos y luego nos dejan en cualquier esquina...-el tren se estaba acercando.-¿Estás lista? Un poco más y ya nos acordaremos de estos tiempos tan amargos como si de una broma se trataran. &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-Clara, yo... yo no estoy segura. No sé si es buena idea, yo... no me atrevo... no quiero, yo...&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-¿Me vas a dejar ahora sola?-preguntó Clara atravesándola con la mirada.-¡No puedes hacerme esto ahora! El tren ya casi está aquí...&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-N-no. No quiero. Clara, ya lo he decidido. No puede siempre ser tan malo, no puede... no... &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;-Demasiado tarde para echarse atrás.-dijo con una fría y maquiavélica sonrisa. Y la empujó.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face=Garamond color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face=Garamond&gt;“En otro orden de cosas, hoy la pequeña localidad de Sores llora la pérdida de Sandra Fernández, a quien el tren arrolló esta misma tarde. Un trago amargo para esta localidad que todavía llora la pérdida de Clara Fresnedo, muerta en las mismas circunstancias apenas unas semanas atrás...”&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=3084233957364515932&amp;page=RSS%3a+%c2%bfPero+qui%c3%a9n+la+empuj%c3%b3%3f&amp;referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""&gt;&lt;img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;amp;NA=1149&amp;amp;PI=73329&amp;amp;RF=&amp;amp;DI=3919&amp;amp;PS=85545&amp;amp;TP=txii.spaces.live.com&amp;amp;GT1=txii"&gt;</description><comments>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!761.entry#comment</comments><guid isPermaLink="true">http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!761.entry</guid><pubDate>Tue, 12 Feb 2008 08:39:21 GMT</pubDate><slash:comments>1</slash:comments><msn:type>blogentry</msn:type><live:type>blogentry</live:type><live:typelabel>Blog entry</live:typelabel><wfw:commentRss>http://txii.spaces.live.com/blog/cns!2ACD667178E8C45C!761/comments/feed.rss</wfw:commentRss><wfw:comment>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!761.entry#comment</wfw:comment><dcterms:modified>2008-02-12T08:39:21Z</dcterms:modified></item><item><title>El cascabel</title><link>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!232.entry</link><description>&lt;div&gt;
&lt;div&gt; &lt;/div&gt;
&lt;div&gt;    Son las dos después de medianoche, y permanezco en mi cama, los ojos abiertosm incapaz de conciliar el sueño. Escucho el sonido de un cascabel acercándose, y unos lamentos que se confuden con algo similar a una agitada respiración; la mía, tal vez. A medida que el sonido del cascabel se va acercando a mí, noto la sensación de que alguien me vigila desde las sombras, esperando a que me duerma para atacar. Escucho el crujir de la madera. Hay alguien ahí, aunque no lo vea. En un momento, incluso me parece distinguir dos hambrientos ojos rojos que devoran mi valentía. Quiero encender la luz, pero ni siquiera me atrevo a sacar la mano de debajo de las sábanas. Escucho de nuevo el cascabel, como si fuese el mensajero del miedo que me acecha. Más cerca; más y más, hasta notarlo junto al oído. Noto en mi cuello el aliento de la pesadilla que se está apoderando de mí; quiero gritar, pero me he vuelto muda. &lt;/div&gt;
&lt;div&gt; &lt;/div&gt;
&lt;div&gt;De improviso, el sonido del cascabel cesa, y noto cómo el ser, fuese quien fuese, comienza a alejarse de mí. Soy capaz de ver un destello rojo bajo mi puerta antes de que el miedo abandone la casa. Aliviada me giro. De pronto, mis manos se encuentran con algo redondo que descansa en mi almohada: un cascabel.&lt;/div&gt; &lt;/div&gt;&lt;img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=3084233957364515932&amp;page=RSS%3a+El+cascabel&amp;referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""&gt;&lt;img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;amp;NA=1149&amp;amp;PI=73329&amp;amp;RF=&amp;amp;DI=3919&amp;amp;PS=85545&amp;amp;TP=txii.spaces.live.com&amp;amp;GT1=txii"&gt;</description><comments>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!232.entry#comment</comments><guid isPermaLink="true">http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!232.entry</guid><pubDate>Fri, 03 Aug 2007 18:53:14 GMT</pubDate><slash:comments>1</slash:comments><msn:type>blogentry</msn:type><live:type>blogentry</live:type><live:typelabel>Blog entry</live:typelabel><wfw:commentRss>http://txii.spaces.live.com/blog/cns!2ACD667178E8C45C!232/comments/feed.rss</wfw:commentRss><wfw:comment>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!232.entry#comment</wfw:comment><dcterms:modified>2008-02-12T09:01:19Z</dcterms:modified></item><item><title>Las lágrimas del mundo</title><link>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!225.entry</link><description>&lt;div&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:'Times New Roman'"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:'Times New Roman'"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;     Existió una época, mucho tiempo atrás, cuando los ríos transportaban mis esperanzas, los verdes prados eran mi piel y el majestuoso Amazonas mi pelaje. Los pájaros se posaban en las robustas ramas de los robes, antiguos como la Tierra misma, y dedicaban sonetos a la naturaleza salvaje. El rocío sobre la hierba fresca cada amanecer era tan bello e intenso como el beso más apasionado de todos. Pero aquella época acabó, sumiéndose el mundo en la eterna oscuridad, condenado a soportar el tormento de unos seres supuestamente inteligentes que tenían que hacer de la Tierra una gran utopía: la raza humana.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Durante años, los humanos destruyeron bosques, talaron árboles, envenenaron ríos. Y yo lloraba. Lloraba de impotencia, porque era incapaz de hacer algo para detenerlos, para proteger la vida que con tanto esfuerzo había hecho florecer. Los animales me pedían auxilio desde sus lúgubres celdas, mas yo no podía ayudarlos.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Muchos trataron de huir, y en su huída, cayeron para siempre. Otros se escondieron. Si los humanos pensaban que habían dejado de existir, estarían a salvo. &lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Y mientras tanto, yo continuaba llorando. Perdía hijos por doquier, cada día, a cada hora; era una masacre sin sangre. Los humanos habían emprendido y&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;no se detendrían hasta saciar su sed de maldad. Los árboles gritaban en su agonía al verse derrotados por un enemigo implacable con su suave corteza, pero nadie parecía poder escucharlos; sólo yo. Sentía su mismo miedo, su misma tristeza, su mismo dolor. La llama de la esperanza se convirtió en una llama que arrasó bosques enteros: árboles quemados, vidas arrebatadas, gritos que nadie quería escuchar. &lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Pero no fueron sólo los bosques. La mancha que la humanidad parecía decidida a dejar sobre el planeta comenzó a invadirlo todo, como la guerra que siembra el campo con muerte humana. Otra prueba de la ceguera que padece la raza más orgullosa y caprichosa de todas. Los ríos comenzaron a enfermar, víctimas de los miles de residuos que a ellos vertían, pensando que así no hacían daño a nadie. Quién sabe, tal vez sí que sabían el daño que hacían.&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Finalmente, los residuos llegaron al mar. Las olas anunciaron la llegada de la catástrofe, pero nadie escuchó. Un barco avisó que su final estaba cerca, pero a nadie preocupó. Y, cuando murió en medio de la mar, su sangre se derramó. Las olas, intentando huir de ella, la arrastraron hasta la costa. Aun hoy, la gente lo recuerda y siente en su interior el dolor y la impotencia.&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Fue entonces cuando noté que mis manos temblaban con furia, incapaz de soportar por un día más el horror de ver mi gran obra destruida. Y cuanto más temblaban mis manos, más notaba que los humanos me temían, huían de mí y se veían en peligro. Cuanto más me enfadaba, más caso me hacían. Increíble. En aquel arrebato de furia destruí ciudades enteras, arrasé con todo lo que encontré a mi paso. Para cuando quise calmarme, era demasiado tarde: la masacre que yo había ocasionado era todavía peor que lo que ellos durante años me habían hecho a mí. Me dejé caer sobre mi bosque, abatida y desolada, porque el mal de los humanos había conseguido alcanzarme. Me habían envenenado. Mis lágrimas eran ácidas y quemaban tanto como sus llamas, mis movimientos hacían temblar el mundo ; mis llantos provocaban inundaciones. Hiciera lo que hiciera, había gente que lo sufría. Después de haberlos odiado durante tantos años, me había convertido en algo similar a ellos.&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;-¡Basta ya!- Le grité al cielo entristecido por los humos. Mi súplica no llegó hasta las estrellas.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Decidí que no merecía continuar ejerciendo mi labor como protectora, porque había tomado parte en la destrucción de la naturaleza. Había tomado parte en mi propia destrucción. Me convertí en caminante sin destino, vagando por aquí y por allá, siempre sin rumbo. &lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;La gente me miraba y sentía lástima de mí, de mis harapos y de mi cara, siempre surcada por las incesantes lágrimas. Muchos quisieron ofrecerme su ayuda; yo me negué. No quería su ayuda, no porque no quisiera nada que proviniese de ellos, sino porque no creía ser merecedora. Si supiesen que yo había sido la causante de tantas vidas arrebatadas...&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;En uno de mis viajes, llegué a las puertas de una gran central nuclear. Me extrañó ver que había mucha gente en su entrada. No parecían contentos. Me acerqué a ellos y descubrí que denunciaban que aquella central dañaba la naturaleza y acababa con la vida de miles de seres vivos. Después de tanto tiempo de caminar sin rumbo, conseguí sonreír por primera vez. ¡Había humanos que se preocupaban por la naturaleza! No era capaz de creérmelo. Poco a poco, descubrí que no todos los humanos eran iguales, y que había quienes sentían el dolor de los bosques y los ríos... como yo.&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Necesitaban mi ayuda; tenía que volver. Volver a cuidar de los serpenteantes ríos, mimarlos con el mismo cariño que antaño, aunque sus aguas hubiesen cambiado de color, aunque los peces ya no nadasen en ellos. Tenía que volver a cuidar del cielo, apartar la nube negra, hacer regresar el calor de las lejanas estrellas. Coser la capa de ozono que tan descuidadamente había abandonado... Tenía tantas cosas por hacer, tanto por arreglar... Pero.. ¿cómo podía volver? &lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Eché a correr. ¡estúpida! ¿Por qué abandonaste tu puesto? ¿Por qué te dio igual lo que los humanos hiciesen con tu obra? ¿Por qué te rendiste? Corrí y corrí, más y más rápido. Atravesé ciudades, pueblos... Crucé el mar con la ayuda de los delfines. Un águila me elevó hasta la más alta de las montañas y bajé por la ladera corriendo, gritando, suplicando. &lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;a&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Nada. Absolutamente nada.&lt;/font&gt;&lt;/a&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Me recosté contra una secuoya que comenzaba a crecer en un pequeño bosque. El fuego lo había arrasado por completo, pero la naturaleza se abría camino poco a poco. Y allí, recostada contra la secuoya, me dispuse a dormir por siempre, a volver a la tierra de donde jamás debía haber huido. Noté que mis ojos se cerraban y sentí miedo. El miedo a no volver a ver mi tierra.&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Pero regresé. Cuando desperté, estaba de nuevo donde todo había comenzado: en mi humilde trono de flores y semillas; en mi bosque. Comencé a llorar lágrimas sanadoras, y durante varios días, llovió. Los humanos se quejaron por ello mientras se guarecían en sus paraguas, pero no vieron que los árboles comenzaban a florecer, las rosas desprendían su aroma por las calles y los pájaros volvían a cantar sobre las ramas de los árboles. La tierra había resurgido de sus cenizas.&lt;/font&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt; &lt;/div&gt;&lt;img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=3084233957364515932&amp;page=RSS%3a+Las+l%c3%a1grimas+del+mundo&amp;referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""&gt;&lt;img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;amp;NA=1149&amp;amp;PI=73329&amp;amp;RF=&amp;amp;DI=3919&amp;amp;PS=85545&amp;amp;TP=txii.spaces.live.com&amp;amp;GT1=txii"&gt;</description><comments>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!225.entry#comment</comments><guid isPermaLink="true">http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!225.entry</guid><pubDate>Mon, 30 Jul 2007 19:23:58 GMT</pubDate><slash:comments>0</slash:comments><msn:type>blogentry</msn:type><live:type>blogentry</live:type><live:typelabel>Blog entry</live:typelabel><wfw:commentRss>http://txii.spaces.live.com/blog/cns!2ACD667178E8C45C!225/comments/feed.rss</wfw:commentRss><wfw:comment>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!225.entry#comment</wfw:comment><dcterms:modified>2008-02-12T09:00:42Z</dcterms:modified></item><item><title>Azken argitik at</title><link>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!210.entry</link><description>&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;Eraikin hotzei so aurkitzen duzu zure burua, baina ez duzu ezer ikusten. Pareta izkin bati besarkatuta zaude, eta bost axola dizu zikina egotea. Denbora zure inguruan geldirik dagoela sentitzen duzu, ametsgaiztoen munduan erlojurik ez dagoela erakutsiz.; amildegiaren ertzean zeunden, dardara batean, eta azkenik erori egin zara. Ez, ez zara erori; bota egin zaituzte.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;Buruak mila buelta ematen dizkizu, eta badakizu jada ez dela alkoholaren eragina; beldurrak bere gatibu egin zaitu, eta berak gidatzen ditu orain zeure pausuak. Noraezean zabiltza, ekaitz-itsasoan galduta, olatuetan balantzaka dabilen itsasontzi zaharraren antzera. &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;Pausu bat, eta zure etxea, gerturaru beharrean, gero eta urrutiago dagoela dirudi. Agian... nahiago zenuke kale-izkina batean betirako geratu, zure negar malkotan ito arte. Zure mundua hautsi egin da, eta ez duzu beste bat eraikitzeko adina indarrik. Arima zapaldua, negar malkotan bihotza.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=center&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=center&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Lagunekin edukitako azkeneko konbertsazioa datorkizu burura, ia konturatu ere egin gabe. Haserrealdi bat, tontakeria hutsa, eta etxerako bidea bakarrik hartu zenuen&lt;/font&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=center&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;&lt;/font&gt; &lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Beldurra zeneukan, baina aitortzeko ausardiarik ez. Inoiz egin gabe zeunden bide hori bakarrik. Baina beldurrari beldur... Ez, ez zen beldurra izan kale ilunera bultzatu zintuena; ez erraldoi eskuz lurrera bota zintuena; ez. Ez zen beldurra izan zure arima, zure gorputza erdibitu eta odol-malkotan, erdi bilutsik, eraikin bihotzgabeen begirada isilen menpe utzi zintuena. &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;span lang=EU&gt;&lt;font size="+0"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU style="font-style:normal"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;Etxerako bidea hartu duzu, baina pausu bakoitza ezerezerantz bideratutako herioa besterik ez zaizu iruditzen. Mundutik kanpora geratu nahiko zenuke, zure bakardadean, isiltasunean zure malkoekin ito arte. Ezin duzu, ordea, etxera iritsi beharra daukazu, egunsentiari aurre egin eta barnean irakiten duzun ilun-ikara irribarre baten atzean estali.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU style="font-style:normal"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Zure albotik igarotzen diren autoen itzalek mamutzar erraldoiak dirudite, gertatzen zaizun indar ahula zanpatu nahian dabiltzanak. Uzkurtu egiten zara motorraren zarata entzuten duzun bakoitzean. &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU style="font-style:normal"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU style="font-style:normal"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Etxera heldu zara, azkenik, baina ez daukazu giltza sartzeko adorerik. Nola esan, nola azaldu... Atearen aurrean geratu zara, malkoak aske utzi dituzu berriro ere, eta gauari egin diozu negar. Gaua izango baita zure azken ekintzaren testigu. &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU style="font-style:normal"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU style="font-style:normal"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Ibiltzeari ekin diozu, norabiderik gabe, beldurraren aurpegiaren bila ibiliko bazina bezala. Jada berdin dio guztiak, amets apurtuak, etorriko diren jaiak, irribarreak... &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%" align=center&gt;&lt;span lang=EU style="font-style:normal"&gt;&lt;font face="Times New Roman" color="#ffffff" size=3&gt;Arima minduaren bidaia hasi duzu, eta orain ez zara inoiz geldituko, atsedenik gabeko herio, amaierarik gabeko negarra. Pakea aurkitu ezin duen ibiltari erratuaren azken ibilaldia. Heriotzaren mugetarantz pausu geldiezinak.&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p style="margin:0cm 0cm 0pt;line-height:200%"&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; &lt;img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=3084233957364515932&amp;page=RSS%3a+Azken+argitik+at&amp;referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""&gt;&lt;img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;amp;NA=1149&amp;amp;PI=73329&amp;amp;RF=&amp;amp;DI=3919&amp;amp;PS=85545&amp;amp;TP=txii.spaces.live.com&amp;amp;GT1=txii"&gt;</description><comments>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!210.entry#comment</comments><guid isPermaLink="true">http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!210.entry</guid><pubDate>Wed, 25 Jul 2007 15:22:19 GMT</pubDate><slash:comments>0</slash:comments><msn:type>blogentry</msn:type><live:type>blogentry</live:type><live:typelabel>Blog entry</live:typelabel><wfw:commentRss>http://txii.spaces.live.com/blog/cns!2ACD667178E8C45C!210/comments/feed.rss</wfw:commentRss><wfw:comment>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!210.entry#comment</wfw:comment><dcterms:modified>2008-02-12T08:59:47Z</dcterms:modified></item><item><title>Amanecer de fuego, humo y cenizas</title><link>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!193.entry</link><description>&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;¡&lt;/font&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font size=3&gt;Fuego!&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;El Neandertal alzó la rama donde danzaba la lengua llameante, victorioso; había domado a la serpiente de fuego… o eso pensaba. Mientras saltaba de un lado para el otro en el interior de la cueva, la serpiente aprovechó para morderle la mano. El Neandertal aulló de dolor y dejó caer la rama al suelo; el primer daño del fuego.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;¡Fuego!&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;El capitán había dado la orden de disparar, pero el joven soldado no se atrevía: ¿Cómo iba a ser capaz de arrancar una vida así de fácil? ¿Qué más le daba a él que Francia se hubiese enfadado con Alemania? ¿Acaso era el único que veía aquella guerra inútil?&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Un golpe en el pecho, un dolor ardiente, lo devolvió a la realidad de la línea de fuego; le habían disparado. Miró alrededor y, mientras se desplomaba, se dio cuenta de que el disparo había provenido de uno de sus compañeros. Un error, una vida, así jugaba el fuego. Creían controlarlo, pero continuaba mostrándose indomable.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;¡Fuego!&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;La joven despertó, sobresaltada por los gritos de su madre. Descorrió las cortinas y se encontró cara a cara con el demonio de la llama. Cogió su bata y salió de la casa. Aquella estaba siendo una fatídica temporada para Galicia a causa de los incendios. Y una gran mayoría, si no todos, habían sido provocados. El fuego no tenía corazón, no conocía de sentimientos; sólo sabía destruir.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;¡Fuego!&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Sí, aquella era la solución. Las basuras se estaban amontonando en los vertederos, que suplicaban porque ya no podían más. Había que hacer algo con aquella basura; quemarla. Una incineradora; en Aritzeta. &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;La gente se opuso; el fuego ya había causado demasiados daños con el paso de los siglos…&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Un error, una vida; así juega el fuego.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Creen controlarlo, pero sigue mostrándose indomable.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;No tiene corazón, no conoce de sentimientos; sólo sabe destruir.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;¿Y qué pasará cuando la tierra ya no pueda renacer de sus cenizas?&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;¿Cuándo las voces sean silenciadas una vez más?&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;¿Qué ocurrirá si la gente decide que ya no hay nada más que hacer?&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Un nuevo día,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Llegará a su fin,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Y con él,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;La esperanza de una nueva mañana,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Un nuevo amanecer,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Ya no se abrirá para la humanidad.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Amanecer de fuego,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Humo y cenizas;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;La tierra se ha cansado de luchar.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;La lluvia de la vida&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Ahora es ácido,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;El fuego de la vida,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Sólo sabe destruir.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Se ha corroído el alma olvidada&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;De una especie&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Que perdido su rumbo,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Ahora ya no puede volver atrás.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Amanecer de fuego,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Llanto y muerte;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;No más pájaros,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;No más árboles.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Querían quemar&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Basuras,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Desperdicios,&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Residuos...&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Pero solo quemaron&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font size=3&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif "&gt;&lt;font color="#ffffff"&gt;Su dignidad.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt; 
&lt;p style="text-align:center" align=center&gt;&lt;span lang=ES-TRAD style="font-size:14pt"&gt;&lt;font face="Garamond, Times, Serif " color="#ffffff" size=3&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=3084233957364515932&amp;page=RSS%3a+Amanecer+de+fuego%2c+humo+y+cenizas&amp;referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""&gt;&lt;img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;amp;NA=1149&amp;amp;PI=73329&amp;amp;RF=&amp;amp;DI=3919&amp;amp;PS=85545&amp;amp;TP=txii.spaces.live.com&amp;amp;GT1=txii"&gt;</description><comments>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!193.entry#comment</comments><guid isPermaLink="true">http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!193.entry</guid><pubDate>Sun, 24 Jun 2007 18:01:11 GMT</pubDate><slash:comments>0</slash:comments><msn:type>blogentry</msn:type><live:type>blogentry</live:type><live:typelabel>Blog entry</live:typelabel><wfw:commentRss>http://txii.spaces.live.com/blog/cns!2ACD667178E8C45C!193/comments/feed.rss</wfw:commentRss><wfw:comment>http://txii.spaces.live.com/Blog/cns!2ACD667178E8C45C!193.entry#comment</wfw:comment><dcterms:modified>2008-02-12T09:00:15Z</dcterms:modified></item></channel></rss>